دفتر تهران : ۰۲۱-۷۷۴۳۸۸۸۲

دفتر بندرعباس : ۰۷۶-۳۳۳۳۹۵۳۸

  • صفحه نخست
  • میزبانی وب
  • خدمات نمایندگی
  • خدمات دامنه
  • سرور مجازی
  • سرور اختصاصی
  • سایر خدمات
  • ارتباط با ما

راه اندازی سرورمجازی لینوکس

سلام کاربر گرامی اولین داده

در این بخش آموزشی با مجموعه آموزشی لینوکس همراه ما باشید

راه اندازی سرور مجازی لینوکس رو در چندین بخش به علاقمندان آموزش خواهیم داد تا با پیکربندی سرور مجازی لینوکس در شبکه آشنا شوند

در مبحث قبلی از سری آموزش های لینوکس اشاره کرده بودیم به  تفاوت هاست لینوکسی و هاست ویندوزی

همزمان با رشد سریع اینترنت و خدمات آنلاین، هر روز بر حجم پردازش سرویس دهنده ها و تعداد درخواست های کاربران افزوده می شود. اما حداکثر توان کاری هر سرویس دهنده اندازه ای دارد که بیشتر از آن نمی تواند به در خواست ها جواب دهد و به صورت معمول سرویس دهی کند. برای خروج از این وضعیت یک مدیر سرویس دهنده، چندین راه حل دارد: جایگزینی سرورهایی با قدرت پردازش بیشتر و یا افزایش تعداد سرویس دهنده های موجود. اما این کار شاید هزینه بسیار زیادی را به سیستم تحمیل کند. به طوری که عملا اجرای آن غیرممکن خواهد بود. در این شرایط ، شاید برپا سازی یک سرویس دهنده مجازی بر پایه مفاهیم کلاستر و تقسیم سرویس ها میان چندین سرویس دهنده، یکی از مؤثرترین راهکارهایی باشد که می توان برای افزایش قدرت سرویس دهنده به کاربست. کلاستر سازی این قابلیت را فراهم می کند که با افزودن یک سرور مجازی به سیستم ، در خواست های سرویس میان چند سرویس دهنده تقسیم شود و از وارد آمدن فشار اضافی بریک سرویس دهنده و نهایتا مختل شدن سرویس دهی شبکه جلوگیری به عمل آید.

در این نوشتار، به برپایه سازی و پیکربندی سرور مجازی لینوکس در یک شبکه، که شامل چندین سرویس دهنده مختلف، مانند سروی دهنده وب، ایمیل و FTP است نگاهی می اندازیم .

مفهوم کلاستر
کلاسترها یکی از جذاب ترین مفاهیمی هستند که در بحث های پردازش موازی و سرویس دهنده مطرح می شوند. به طور عام ، مفهوم کلاسترها به یک مجموعه از کامپیوترها اطلاق می شود که با اشتراک قدرت پردازشی یکدیگر، توان بیشتری را برای انجام دادن امور پردازشی محوله فراهم می کنند. یک کلاستر شامل چندین ماشین است که در یک شبکه محلی پرسرعت به هم متصل شده و با استفاده از یک برنامه زمانبندی و هماهنگ سازی میان ماشین های شبکه، امور پردازشی را انجام می دهند .
گونه ای از این کلاسترها موسوم به load-balancing cluster وظیفه موازنه کردن ترافیک شبکه را میان ماشین های شبکه بر عهده دارند. هدف این نوشتار نیز پیاده سازی چنین کلاستری است که بتواند با تقسیم کردن درخواست های سرویس ارسالی از کاربران یک شبکه میان چند سرویس دهنده ، از تراکم حجم کاری بر روی یک سرویس دهنده بکاهد .

طرح ریزی کلاستر
کلاستر شامل یک سرور مجازی مبتنی بر سیستم عامل لینوکس و تعدادی سرور فیزیکی خواهد بود که با استفاده از یک سوئیچ ، با هم در ارتباط هستند . هدف شبکه، ارائه سرویس هایی مانند وب و ایمیل به کاربران است. کاربران از طریق یک بستر شبکه ای، مانند اینترنت، با سرور مجازی ارتباط دارند . سرورهای فیزیکی می توانند بر هر سیستم عاملی مبتنی باشند. وظیفه سرور مجازی لینوکس ، بااستفاده از آدرس های IP ، کاهش فشار حجم درخواست های ارسالی به یک سرور فیزیکی و تقسیم درخواست ها میان چند سرور موجود در شبکه است .
در واقع می توان گفت که سرور مجازی ، نقش یک رابط را میان کاربران شبکه و سرورهای فیزیکی شبکه ایفا می کند که در این میان، امکان همزمانی پردازش های بیشتری از درخواست ها با استفاده از یک آدرس IP فراهم می شود . هنگامی که سرور مجازی یک درخواست را از کاربر دریافت می کند، براساس یک الگوریتم زمانبندی ، درخواست کاربر را به سرور فیزیکی مربوطه تحویل می دهد. سپس سرور فیزیکی داده های مورد تقاضا را برای سرور مجازی به درخواست کاربر جواب خواهد داد. در این میان، سرویس دهنده حقیقی همان سرورهای فیزیکی هستند که آدرس IP آن ها توسط سرور مجازی تغییر یافته است. سرور مجازی از دو رابط شبکه استفاده می کند: یک رابط برای برقراری ارتباط با کاربران و دسترسی کاربران به شبکه ، و رابط دوم جهت ارتباط با شبکه محلی و سرورهای فیزیکی . راه اندازی یک کلاستر با این ساختار، قابلیت هرگونه تغییر، حذف یا افزودن سرورهای فیزیکی را برای مدیر شبکه فراهم می کند .



برچسب ها : , ,